«پذیره در وقف» که از اصطلاحات جدید حقوق ایران در سه دهه اخیر است، در کشورهای اسلامی، مانند: ترکیه، سوریه، عراق و بویژه مصر و عربستان سعودی دارای سابقهای بس طولانی است. این نهاد حقوقی، رویکرد جدیدی در استمرار منافع موقوفه، و به نفع موقوفٌ علیهم بوده، و در اجاره های طولانی مدت، در اختیار مستأجرین قرار میگیرد. مستأجرین در این گونه زمین های وقفی، دارای حق اولویت برای تمدید اجاره نامه بوده و میتوانند تحت شرایطی به دیگران واگذار نمایند و حتی این حق، به ورثۀ آنان منتقل میشود. «پذیره در وقف» را از منظر فقه امامیه، نمیتوان از باب «حق الارض» یا «حق کسب و پیه» تلقی نمود، ولی در چارچوب «سرقفلی» یا «اجارۀ طولانی مدت» قابل پذیرش است.
کریمی نیا، محمد مهدی. (1395). «پذیره در وقف» در حقوق ایران و مفاهیم مشابه آن در فقه امامیه و حقوق کشورهای اسلامی. دوفصلنامه مطالعات فقهی و حقوقی، 1(2)، 29–61.
MLA
کریمی نیا، محمد مهدی. "«پذیره در وقف» در حقوق ایران و مفاهیم مشابه آن در فقه امامیه و حقوق کشورهای اسلامی"، دوفصلنامه مطالعات فقهی و حقوقی، 1، 2، 1395، 29–61.
HARVARD
کریمی نیا، محمد مهدی. (1395). '«پذیره در وقف» در حقوق ایران و مفاهیم مشابه آن در فقه امامیه و حقوق کشورهای اسلامی'، دوفصلنامه مطالعات فقهی و حقوقی، 1(2), pp. 29–61.
CHICAGO
کریمی نیا، محمد مهدی، "«پذیره در وقف» در حقوق ایران و مفاهیم مشابه آن در فقه امامیه و حقوق کشورهای اسلامی." دوفصلنامه مطالعات فقهی و حقوقی، 1 2 (1395): 29–61,
VANCOUVER
کریمی نیا محمد مهدی. «پذیره در وقف» در حقوق ایران و مفاهیم مشابه آن در فقه امامیه و حقوق کشورهای اسلامی. دوفصلنامه مطالعات فقهی و حقوقی. 1395;1(2):29–61.